FRIDA KAHLO: KUNST & KARAKTER

‘ Frida Kahlo: kunst & karakter’ is eerder verschenen in de winter editie van het gratis online The Fran Magazine 2019.1.

Nog voordat ik ooit van Frida Kahlo had gehoord, wist ik al hoe ze eruit zag. Ken je de restaurants van Popocatepetl? In iedere vestiging waar ik tot nu toe ben geweest voor hun geweldige kokoskip, hangt een portret van Kahlo. Maar tot een jaar of 10 geleden had ik geen idee dat zij het was. Ik dacht elke keer: ‘daar hangt die mooie Mexicaanse vrouw weer met die prachtige bloemen in het haar’.

Little did I know, want Frida Kahlo (1907-1954) is niet alleen een van de bekenste vrouwelijke kunstenaars van de 20e eeuw. Wereldwijd is ze het symbool van feminisme, van vrouwelijke autonomie en de vrijheid om je creativiteit te uiten, te laten zien en het recht om je eigen kunst te waarderen en je perspectief te classificeren.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: MARGARET MACDONALD & FRANCES MACDONALD – DE GRONDLEGGERS VAN THE GLASGOW SCHOOL

Foto van Frida Kahlo genomen in 1932 door Guillermo Kahlo.
Frida Kahlo (1907-1954). Mexicaanse (sur)realistische? kunstenares

Frida Kahlo is een Mexicaanse kunstenares die mij ruim 50 jaar na haar dood nog steeds inspireert en verwondert. Daar is echter weinig opzienbarends aan, want ze is natuurlijk niet zomaar een wereldwijd symbool van feminisme geworden. Maar ze is voor mij op een andere manier een voorbeeld dan doordat ze altijd heeft geweigerd haar lichaamshaar te scheren (haar uni-brow is daarvan het meest bekende voorbeeld). Dus wat zorgt er dan voor dat ze me zo raakt?

FRIDA KAHLO ‘S KARAKTER

Kahlo’s jeugd wordt altijd beschreven als een aaneenschakeling van drama: als kind van zes kinderverlamming aan haar rechterbeen, op 18-jarige leeftijd een busongeluk waarbij een stalen pin dwars door haar bekken schoot met alle gevolgen van dien (botten verbrijzeld, ruggengraat en heup gebroken, onvruchtbaar).

Na dat busongeluk moet ze maandenlang in bed herstellen. En wat staat er dan in alle biografieen? ‘Frida besluit te gaan schilderen.’

En het is die zin, dat besluit, waar ik altijd kippenvel van krijg. Frida besluit te gaan schilderen. Ze besluit. Dat is één: ze is autonoom en ze neemt voor zichzelf een besluit. Ik lig hier te creperen, de helft van mijn lichaam is gebroken, maar ik ga hier geen slachtoffertje spelen. Ik besluit nu dat ik iets ga doen.

En wat gaat ze doen? Ze gaat schilderen. Dat is twee: ze kiest voor creativiteit, voor wat er vanuit haar wil ontstaan. Ze kiest ervoor zich te uiten, haar stem en visie te laten horen. Die twee aspecten, het nemen van een besluit en het gaan schilderen, zijn voor mij het fundament van Kahlo’s karakter. Een karakter waar niet alleen ik, maar alle vrouwen van nu zich aan kunnen optrekken.

Kies ervoor om autonoom te zijn, om een vrouw te zijn die zelfstandig besluit wat ze wil doen en zich daarbij niet laat tegenhouden door de omstandigheden. Kies ervoor je creativiteit te ontwikkelen. Een uitlaatklep te vinden voor dat wat er binnen in jou aanwezig is. Laat je stem horen! Schilder jouw wereld, schrijf jouw verhaal, zing jouw lied, teken jouw verbeelding, creëer jouw werkelijkheid. Wees de artiest, de kunstenaar van jouw leven.

VRIJE GEEST

Vier jaar na haar busongeluk trouwt Frida Kahlo met kunstenaar Diego Rivera (1886-1957). Biografieën schrijven over het tumulteuze karakter van het huwelijk, de vele affaires die beide partners buiten het huwelijk hadden – Frida met onder anderen de Russische communistische revolutionair Leon Trotski en de fotograaf Nickolas Muray.

Wat ook altijd staat vermeld is dat wanneer Frida en Diego in 1940 voor de tweede keer trouwen, ze dat doen onder de huwelijkse voorwaarden dat Frida geen seks hoeft te hebben met Diego. Letterlijk een verstandshuwelijk? Of wil Kahlo zich onttrekken aan de Mexicaanse machocultuur waarin vrouwen en het vrouwelijk lichaam eigendom zijn van hun man?

Hoe het ook zij, die huwelijkse voorwaarde die Kahlo heeft bedongen, laat haar vrije gees zien binnen een masculiene cultuur en binnen een huwelijk waarin zij duidelijk de onderliggendet partij is. Kahlo is klein van stuk met een fragiel lichaam, Rivera is een grote man, bijna obees. Kahlo is afhankelijk van het geld van Rivera voor haar medische behandelingen en om haar kunst uit te oefenen. Maar Rivera bezit haar lichaam niet. En dat laat ze contractueel vastleggen.

FRIDA KAHLO ‘S REALISME

Kahlo’s lichaam is van haar en dat is haar kunst ook. Vanaf eind jaren 30 vergaart Frida Kahlo internationale bekendheid met haar schilderkunst. Kunst recensenten en critici beschrijven haar werk als surrealistisch en magisch realistisch. Kahlo zal het allemaal worst wezen: zij blijft bij haar eigen classificatie van haar werk: realisme. Haar werk toont haar realiteit. Haar werk laat zien hoe zij het ziet. Een radicale, persoonlijke, bijna prive benadering van kunst.

Die vrijheid van geest, die onafhankelijke gedachtegang en trouw blijven aan je eigen visie inspireert mij enorm. Hoeveel makkelijker zou het zijn geweest om mee te gaan met alle jubelverhalen van kunstcritici, het met ze eens te zijn, lekker te varen op de golf van publiciteit en aandacht? En voor een deel heeft ze dat vast ook gedaan, maar als het op haar visie op haar kunst en creativiteit aankwam was Frida volkomen helder: mijn werk is realisme. Punt.

WORDT VERVOLGD

En there’s more where this came from! De afgelopen 3 weken ben ik in de wereld van Frida Kahlo gedoken. Het Mexico van begin 20e eeuw, tijdens de Mexicaanse Revolutie en hoe die zorgde voor een revolutie in de Mexicaanse kunst. Een revolutie die vragen stelde over de Mexicaanse identiteit. Vragen waar Frida Kahlo ook mee bezig was en waarop ze een antwoord zocht in haar kunst.

Dus ik ben bezig met een uitgebreider, breder blog artikel over Frida Kahlo. Over haar kunst en in welke traditie je die kunt plaatsen (in plaats van in de West-Europese (post-)moderne traditie, want was Frida Kahlo West-Europees? Nee!) Over de manier waarop we haar hebben geclaimd als wereldwijd feministisch symbool, als logo voor allemaal idiote marketinguitingen en hoe dat de waardering en analyse van haar werk in de weg zit.

Dus: sta paraat! Haha. Nog meer mensen onwijs veel zin in de live action versie van The Lion King? Sorry… squirl….

* indicates required

DE MAJORELLE TUIN IN MARRAKESH

‘De Majorelle Tuin in Marrakesh’ is eerder verschenen onder de titel ‘Le Jardin Majorelle’ in de winter editie van het gratis online magazine The Fran 2019.1.

collage majorelle tuin marokko marrakesh inspiratie botanische tuin vijver planten bomen cactus varens kleurrijk

EEN OASE VAN KLEUR IN HARTJE MARRAKESH

Vandaag neem ik je mee op inspiratiereis naar hartje Marrakesh. Daar ligt, middenin de drukke stad een oase van kleur en rust: Le Jardin Majorelle.

Le Jardin Majorelle – of de Majorelletuin – is een botanische 
landschapstuin, in 1924 ontworpen door de Franse kunstenaar Jacques Majorelle.

De tuin is ruim 12 hectare en je kunt er dus heerlijk een hele dag ronddwalen. Le Jardin staat bekend om zijn bijzondere cactussen, maar je vind er nog véél meer planten!

In de tuin hoor je minstens 15 verschillende vogelsoorten, die allemaal  hun oorsprong hebben in Noord-Afrika. Bekijk het filmpje dat ik maakte toen ik in de zomer van 2016 door de  tuin wandelde. Hoeveel verschillende vogels hoor jij?

Hoeveel verschillende vogels hoor jij?

JACQUES MAJORELLE

Jacques Majorelle (1886-1962) was een Franse schilder. Hij schilderde volgens de principes van het oriëntalisme. Hij is vooral bekend door zijn ontwerp van het atelier en de tuin in Marrakesh.

De tuin wordt beschouwd als zijn beste werk. Hij heeft er meer dan 40 jaar aan gewerkt en zelf de kleur blauw gemengd waar de tuin nu om bekend staat. Daarom wordt die kleur blauw nu majorelleblauw genoemd.

Een doorkijkje over de vijver in de Jardin Majorelle. Francine Orsel 2016

YVES SAINT LAURENT (1936-2008)

Na de dood van Jacques Majorelle in 1962 raakte de botanische tuin in verval. De Franse ontwerper Yves Saint Laurent ontdekte de tuin in de jaren 80 en besloot hem samen met zijn partner Pierre Berge te kopen en in oude glorie te herstellen.

Saint Laurent en Berge verbleven ieder jaar een paar maanden in de tuin, om tot rust te komen en inspiratie op te doen. Ze besloten kunst te verzamelen en die tentoon te stellen in de villa die voorheen atelier was. Dat is nu het Islamitische Kunst Museum en open voor bezoekers van de tuin.

KUNSTSTROMING: ORIËNTALISME

Jacques Majorelle, de ontwerper van de Majorelle tuin, was dus een oriëntalist, maar wat houdt dat precies in? Het oriëntalisme is een kunststroming uit de 19e eeuw waarbij Westerse kunstenaars het Oosten, de Oriënt, verbeeldden. Vooral in Frankrijk was de stroming populair. Binnen het oriëntalisme waren er grofweg twee stromingen. Je had de realisten: zij gingen op reis naar het Midden-Oosten, Azië en Noord- Afrika en schilderden wat ze daar zagen. En je had de, ik noem ze maar even ‘atelier-oriëntalisten’: zij fantaseerden over hoe het er in ‘de Oriënt’ uitzag zonder hun atelier te verlaten en schilderden vanuit hun verbeelding.

Je kunt je voorstellen dat het voor het publiek onduidelijk was wie er nou wel en wie er niet echt op reis was geweest en dat dat voor een vertekend beeld zorgde. Maar er was meer kritiek op de stroming, zo zou het oriëntalisme een voorbeeld zijn van hoe het Westen zich de rest van de wereld wilde toeëigenen. Heel concreet gebeurde dat in die tijd door de Westerse kolonisatie van grote gebieden over de hele wereld. Veel  subtieler en daardoor onduidelijker gebeurde dat dus ook in de kunst en representatie van die gebieden.

MAJORELLE COLLECTIE

Op de foto hieronder zie je mij in de tuin in de zomer van 2016.

Een jaar later, in de zomer van 2017 besloot ik een serie schilderijen te maken om weer in de sfeer van de tuin te komen. Die schilderijen werden de basis van mijn Majorelle Collectie.

Francine Orsel in de Le Jardin Majorelle in de zomer van 2016 bij de kobaltblauwe fontein.

De tuin is open voor publiek, dus gaat dat zien:
Le Jardin Majorelle
Rue Yves St. Laurent, Marrakech, Marokko
Iedere dag geopend
Kijk voor actuele toegangsprijs en openingstijden op 

www.jardinmajorelle.com/ang/

Liefs, Francine

ENTER THE FRAN ZONE:

* indicates required

THE FRAN

MIJN GRATIS ONLINE FEELGOOD MAGAZINE

Wat is The Fran? Die vraag krijg ik inmiddels regelmatig! The Fran is mijn gratis online feelgood magazine. Het enige doel van The Fran is dat jij er blij van wordt!

The Fran is een online magazine dat vier keer per jaar uitkomt. Ieder seizoen heeft een nieuwe editie met een nieuwe seizoenskleur en een nieuw thema. The Fran staat vol met kleurrijke foto reportages en interessante artikelen.

INSPIRATIE, CREATIVITEIT & PLEZIER

Daar staat The Fran voor!

Dit seizoen, de winter van 2019, staat in het teken van kobaltblauw. Dat betekent een inspirerende foto reportage over de kobaltblauwe tuin in hartje Marrakesh: Le Jardin Majorelle. Een interview met José Verhoef, creatief ondernemer, die je alles kan vertellen over de kleur kobalt (en over alle kleuren for that matter).

Verder heb ik een artikel geschreven over de super inspirerende Mexicaanse kunstenares Frida Kahlo: de vrouw uit het blauwe huis. En er zitten 2 kei leuke en laagdrempelige, stap-voor-stap creatieve projecten in waar je thuis meteen lekker mee aan de slag kunt:

  • Jouw 50 shades of winter
  • Een zelfportret maken à la Frida Kahlo
The Fran Frida Kahlo ken jij haar al? Francine Orsel 2019

Dus: een online feelgood magazine. Vol kleurrijke foto reportages en interessante artikelen. Speciaal voor jou en helemaal gratis. Omdat ik het maken ervan al zo super gaaf vind om te doen, en ik je zo graag inspiratie en creativiteit wil geven.

Als je The Fran straks gelezen hebt, dan:

– weet je precies wanneer je je kobaltblauwe trui moet aantrekken 
– kun je niet wachten om een trip naar Marrakesh te boeken
– ben je ook fan van Frida Kahlo
– wil je meteen aan de slag met jouw 50 shades of winter! 

The Fran: gratis online feelgoo,d magazine, blijheid en plezier gegarandeerd
De cover van de winter editie van 2019.

HORTUS BY NIGHT: BEKIJK HET RESULTAAT

De vorige keer schreef ik over mijn super inspirerende Hortus by Night bezoek in Amsterdam en al mijn creatieve ideeën voor de grote canvasdoeken. Nu zijn ze af en kan ik ze je laten zien!

Hierboven het eindresultaat met een derde laag verschillende kleuren olieverf.

Van ‘dode vissen-vibe’ naar kleurrijke hortus by night

Na het schilderen van de tweede laag met zwarte olieverf leken het wel dode vissen! En ja: schilderen is ook genieten van verrassingen en go with the flow. Maar dode vissen vond ik niet echt een leuke verrassing, XD! Gelukkig is Wycher (mijn schilderdocent) er dan met geruststellende opmerkingen als: ‘Het kunnen ook veren zijn’. Pfew.

Dus ik weer door, kleuren mengen, proberen voor- en achtergrond met elkaar te laten samenwerken. Voor iemand als ik die geen diepte kan zien is dat lastiger dan je denkt, just saying 🙂 En 2 uur later was het af! Nooit gedacht dat ik zo’n groot canvas in 2 avonden zou kunnen omtoveren tot een kleurrijk schilderij!

Hortus by night part 2: de exotische palmenkas

Dus tijd voor deel 2: de exotische palmenkas. Aan dit deel heb ik 3 avonden gewerkt, maar met een langere tussenperiode. Ik wilde dat het kas-deel helemaal droog zou zijn voordat ik de planten op de voorgrond zou schilderen.

De achtergrond heb ik eerst thuis op een avond helemaal zwart gemaakt met Oost-Indische inkt. Keileuk was dat om te doen 😀 Canvas plat, halve pot inkt erboven leeggieten en schilderen met die handel. Zwarte inkt is natuurlijk veel goedkoper dan zwarte olieverf en de inkt zorgt ook nog voor een cool glanslaagje op het zwart.

Daarna 1 schilderles besteed aan het schilderen van de kas en de reflecterende ramen. Drie weken gewacht tot dat droog genoeg was en toen in 1 avond de planten op de voorgrond geschilderd. Met keigave licht effecten, al zeg ik het zelf 🙂

Hortus by night: 1 inspiratie, 2 schilderijen

Ik vind het bijzonder hoeveel verschillende kanten je op kunt met 1 inspiratiebron. Want ik heb er nu 2 af, maar ik heb nog veel meer ideeën. Deze twee maken me wel heel trots. Want het is totaal anders dan al mijn werk tot nu toe. Het is losser, minder stilistisch en sneller geschilderd. Met meer speelsheid en een combinatie van spontaniteit en beslistheid.

En er zit meer diepte in. En meer lichteffecten. Ik ben niet zo’n held met diepte en van een compleet realistische sinaasappel schilderen met de juiste lichtval word ik ook niet bepaald opgewonden. Maar deze schilderijen vroegen er toch echt om (en Wycher ook) en tja, dan ben ik de beroerdste natuurlijk niet hè.

Ik ben ook trots omdat het proces zo heerlijk was. Ik heb echt genoten van het schilderen en laten we wel wezen: dat is mijn hoofddoel. Het eindresultaat is mooi mee genomen. En in dit geval, heel mooi meegenomen haha!

Wat vind jij?

En wat vind jij ervan? Zie je mijn inspiratiebron van de Hortus by Night terug? Wat zie jij voor je als je denkt aan ‘Hortus by Night’? Ik ben heel benieuwd naar jouw mening. Laat een berichtje achter!

Tot gauw,

Liefs Francine

KOBALTBLAUW: DE KLEUR VAN DE WINTER 2019

Jullie weten misschien al dat Pantone de kleur ‘living coral’ heeft uitgeroepen tot kleur van het jaar 2019. Koraal is een van mijn lievelingskleuren, dus way to go Pantone en de kleur koraal komt zeker nog een keer terug dit jaar als een van de seizoenskleuren, maar niet voor deze winter. Als kleur van de winter in 2019 heb ik kobaltblauw gekozen.

Kobaltblauw is een verzadigde, koele kleur blauw die me als geen ander het gevoel geeft van ongekende mogelijkheden en ballsyness. Het zegt ‘kom maar op met die actie’ en ‘ik lust je rauw’. Dat vind ik een fijne energie voor de start van een nieuw jaar en voor tijdens de winter. We laten ons niet op onze kop zitten door vorst, sneeuw en ijzel, maar trekken onze kobaltblauwe trui aan en aan erop uit om onze dromen waar te maken.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK INTERESSANT: LILA – DE KLEUR VAN DE LENTE 2019

The Fran: gratis online feelgoo,d magazine, blijheid en plezier gegarandeerd

DE KLEUR KOBALTBLAUW

Kobaltblauw is een verzadigde, heldere, intense kleur donkerblauw. Het kobalt van kobaltblauw slaat op het chemische element kobalt(II)oxide – aluminiumoxide dat de blauwe kleur veroorzaakt. De naam kobalt komt van het woord kobold, het Duitse woord voor kabouter. Sommige mensen waren er vroeger blijkbaar van overtuigd dat kabouters de plekken onveilig maakten waar zilvererts en kobalt werd gewonnen.

Kobaltblauw staat voor ambitie, welbespraakt zijn, erop uitgaan en dingen ondernemen. De kleur blauw (dus niet specifiek kobalt) staat voor vrijheid, om te doen wat je wil doen en om te zijn wie je wil zijn. Blauw geeft ook rust, kalmte en focus en vertrouwen om ervoor te gaan. 

Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar waarom heet kobaltblauw kobaltblauw? Hoe is de kleur ontstaan en welke kunstenaars waren er fan van?

Kobaltblauw pantone

WAT MAAKT HET KOBALTBLAUW?

In Egypte gebruikten ze al kobaltblauw rond 1500 voor Christus en ook de Chinezen gebruikten kobaltblauw in hun porselein vanaf het jaar 618. In Europa komt kobaltblauw voor vanaf de middeleeuwen. Het winnen van kobaltblauw was een ingewikkelde procedure, vooral omdat wetenschappers eerst dachten dat het afkomstig was van het element bismut, dat vaak samen wordt gevonden met kobalt. En dus was de kleur blauw die gedestilleerd werd telkens anders. Totdat de Zweed Georg Brandt (1694-1768) aantoonde dat het kobalt was dat de blauwe kleur veroorzaakte.

kunst van the fran zone met kobaltblauw

HET PERFECTE KOBALTBLAUW

Vanaf dat moment stortte iedereen zich op het creëren van de beste en mooiste kleur kobaltblauw en alle ingewikkelde en specifieke procedures werden zo goed mogelijk geheimgehouden. Op die manier werd versierd porselein namelijk een stuk meer waard, want het had dan die speciale Saksische kleur kobalt die nergens anders werd gemaakt.

Het ging zelfs zover dat de politiek zich ermee ging bemoeien. In 1799 eiste Jean-Antoine Chaptal, de latere Franse minister van binnenlandse zaken, dat ze nu eindelijk eens een makkelijkere manier bedachten om kobaltblauw te maken. Met als gevolg dat er 4 jaar later een nieuwe pigment beschikbaar was: koningsblauw. En dat blauw kennen we van de jurk die koningin Maxima droeg bij de inauguratie van koning Willem-Alexander. Allemaal dankzij die Jean-Antoine dus. En Jan Taminiau.

KOBALTBLAUW IN DE KUNST

Nu het veel simpeler was om kobaltblauw te fabriceren kwam er een productie van de kleur op gang, met name in Noorwegen. In de 19e eeuw werd kobaltblauw een geliefd pigment in de schilderkunst. Je kunt het terugvinden in de werken van de Britse romantische landschapsschilder William Turner en de Franse impressionisten Claude Monet en Auguste Renoir. In de 20e eeuw werd het pigment vooral gebruikt door de Franse fauvist Henri Matisse.  (en OMG als ik van IEMAND fan ben, dan is het van Matisse, maar dat komt een andere keer :-).

Kobaltblauw was de lievelingskleur van de Franse modeontwerper Yves Saint Laurent. Dat was één van de redenen waarom hij in de jaren 80 van de 20e eeuw de in verval geraakte Marokkaanse landschapstuin Le Jardin Majorelle kocht en in oude glorie herstelde. 

Waterlelies (1916) Claude Monet
Waterlelies (1916) Claude Monet

EN JIJ?

En wat betekent kobaltblauw voor jou? Vind je het een mooie kleur of juist helemaal niet? Denk je dat je de kleur kunt gebruiken als extra motivator op een dag waarop je veel moet presteren? Als boost voor je zelfvertrouwen of als extra focus? Misschien laat je je erdoor inspireren als je met een nieuwe creatief project aan de slag gaat? Een kobaltblauwe jurk lijkt me persoonlijk wel de bom 🙂

José Verhoef van Op & Top Jij vertelt je nog meer over kobaltblauw!

ENTER THE FRAN ZONE

Wil je meer lezen over kleur en kunst en creatieve inspiratie opdoen? Enter dan the Fran Zone en ontvang ieder seizoen een nieuw The Fran Magazine in je mailbox vol met kleurrijke artikelen, fotoshoots, interviews en reis inspiratie.

TWIJFEL JE NOG?

  • 10% korting op je eerste bestelling
  • 4 x per jaar The Fran Magazine
  • 1 x per jaar een Fran Special over de collectie
  • de mogelijkheid om nieuwe collecties voordelig te pre-orderen
  • alle ins & outs achter de schermen
  • de mogelijkheid om je ieder moment weer uit te schrijven
  • en alleen deze zomer: 10% korting op de hele collectie van Studio Glashelder
* indicates required

HORTUS BY NIGHT: HOW IT ALL STARTED

[ENGLISH BELOW] Zaterdag heb ik de Hortus by Night bezocht in Amsterdam en het was geweldig! De botanische tuin was voor de feestdagen versierd met gekleurde lichtprojecties, lampionnen en schijnwerpers die de bomen en struiken van onderaf surrealistisch kleurrijk verlichtten.

Het voelde als wandelen door een spannend sprookje, want je moest goed uitkijken waar je liep haha! De kassen waren kleurrijke kathedralen waar het licht voor de verandering eens van binnen naar buiten scheen. En sommige lichtprojecties leken portals naar een ander universum. Je hoort het al, mijn fantasie sloeg er helemaal op hol. Echt geweldig!

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK LEUK: HORTUS BY NIGHT – DE EERSTE RESULTATEN

Dus je begrijpt het al: thuis moest ik direct mijn atelier in. Maar hoe vang je nou die speciale sfeer op je canvas? En kan het materiaaltechnisch allemaal wel wat ik van plan was? Blijft acrylverf zitten op ecoline? Gaat olieverf zich ongewild mengen met Oost-Indische inkt? Tijd dus voor een ‘zoek-het-uit’ zondagmiddag :).

DE BEVINDINGEN VAN HORTUS BY NIGHT IN HET ATELIER:

Wat blijkt: olieverf reageert niet met inkt en ecoline op waterbasis, dus die kan daar prima overheen. Acrylverf gaat er wel mee mengen en is dus een iets minder goed idee. En zoals altijd hebben de probeersels prachtige eindresultaten, al zeg ik het zelf. Zolang ik maar niet te veel mijn best doe, gaat het altijd goed.

Welke manier van werken spreekt jou het meeste aan? De kleurrijke ecoline achtergrond met zwarte plantpatronen op de voorgrond zoals hierboven? Of de letterlijk inktzwarte achtergrond met kleurrijke plantpatronen op de voorgrond zoals hieronder? Ik vind het op dit moment moeilijk om te kiezen.

MISSCHIEN VIND JE DIT OOK LEUK: HORTUS BY NIGHT SERIE

Volgende stap is: in het groot! En dat meen ik: de canvassen die ik gekocht heb zijn 75 x 115 cm, oftewel mijn grootste canvasdoeken tot nu toe. Ongeveer net zo spannend als in het donker door de hortus lopen. En net zo uitnodigend. Want het zwarte canvas vraagt om kleurrijke verlichting. Dat ga ik regelen!

HORTUS BY NIGHT: HOW IT ALL STARTED

‘Hortus by Night’ is an annual event at the Hortus Botanicus Amsterdam which I visited in January 2019. All trees and plants were illuminated by hundreds of lights in different magical colours (as you can see on the pictures above).

From painting to pattern

The whole experience was so inspiring that I had enough ideas to paint a total of twelve paintings. These paintings became the patterns with which I have created two different collections:

The Hortus by Night 2019 Autumn collection consist of five different designs:

  • Rockcap Fern
  • Date Palm
  • Arum Lily
  • Giant Bamboo
  • and Silver Fir

All five Hortus by Night designs represent a different continent. Just like a botanical garden with plants and trees from all over the world. I wanted to represent all continents in this autumn collection.

I really hope you will enjoy the five new autumn designs I have made for you. If you want to learn more about the sponsorship I have created to support the building of the new three climate glasshouse at the Hortus in Amsterdam, click here.